Hij is vandaag bekend gemaakt; de Word Press Photo. Dit jaar is de winnaar een welhaast ingetogen beeld van menselijk lijden en compassie.

Ontwikkeling
De NVF, de Nederlandse Vereniging van Fotojournalisten, zocht naar iets bijzonders ter gelegenheid van haar 25-jarig jubileum. In 1955 moest de uitreiking van de Zilveren Camera daarom een internationaal tintje krijgen. Het werd de World Press Photo. In dat eerste jaar leverden 42 fotografen uit 11 landen 300 foto’s in. Nu zijn er meer dan 5200 deelnemers uit 124 landen die de jury hoofdpijn bezorgen met een inbreng van meer dan 10.000 beelden. Het criterium waaraan die moeten voldoen, is dat de foto genomen moet zijn door een fotojournalist in een professionele context. Heel soms wordt daarop een uitzondering gemaakt en krijgt een foto die niet aan het criterium voldoet een ‘special mention’. Voorbeeld daarvan is de foto van austronaut ‘Buzz’ Aldrin, lopend op de maan.

De winnaar van 2012
Winnaar van dit jaar is een foto van de Spaanse fotograaf Samuel Aranda. Een vrouw houdt troostend een familielid in haar armen in een als veldhospitaal gebruikte moskee. Plaats van handeling is Sanaa in Yemen op 15 oktober 2011. De context is de opstand tegen president Ali Adullah Saleh. Het beeld levert een krachtig contrast op tussen de volledige lichaamsbedekking van de vrouw en (voor zover we kunnen zien) naaktheid van de man. De foto staat volgens de jury voor het hele Midden Oosten en voor de actieve rol van vrouwen in dit conflict.

Er valt nog veel meer over te zeggen, maar ik nodig je uit om gewoon zelf te kijken. Er valt zoveel te zien!!!!

“We moeten er voor waken, dat dit niet nog eens gebeurt.” Dat klinkt heel kordaat, maar de politicus die dit zei bedoelde precies het tegenovergestelde. ‘Er voor waken’ betekent namelijk al ‘erop toezien dat iets niet gebeurt’. In feite zei hij dus dat iets niet niet (= wel) nog eens mocht gebeuren. Sterker nog, we moesten erop toezien dát het nog eens gebeurde.

Dubbele ontkenningen zijn lastig. We gebruiken ze regelmatig verkeerd en zijn dan verbaasd als iemand niet begrijpt wat we bedoelen. En meestal is uit het zinsverband wel te halen wat de spreker bedoelt, ondanks de woorden die hij/zij gebruikt. “Dat ga ik nooit nie doen”, betekent in het spraakgebruik bijna nooit dat je het dus altijd zult doen. Verder lezen →

Ik waarschuw je maar maar vast; het boek ‘Wij zijn ons brein’ is dezer dagen mijn bedlectuur. Geholpen door het feit dat hersenonderzoeker Dick Swaab zijn boek heeft ingedeeld in korte hoofdstukjes, neem ik elke keer een hapklaar brokje informatie ter overdenking mee de slaap in. De interessante gedachten daaruit, die te maken hebben met het verwerken en interpreteren van beeld, ga ik in een beeldblogje verwerken. Dat ik met die gedachten misschien wel heel onwetenschappelijk aan de haal ga, moet je me maar niet kwalijk nemen.

Een stuk over het belang van een stimulerende omgeving voor de vroege hersenontwikkeling levert op bladzijde 52 het volgende op: “De taal en culturele omgeving bepalen niet alleen welke hersensystemen zich met taalverwerking bezighouden, maar ook hoe gezichtsexpressies geïnterpreteerd kunnen worden en hoe men beeld en zijn omgeving scant. Zo kunnen Japanners en mensen uit Nieuw-Guinea geen goed onderscheid maken tussen een gezicht dat angst en een gezicht dat verrassing uitdrukt, ….” Waarom dat zo is vertelt hij er overigens niet bij. Dat moeten we nog maar eens navragen.

Vooral voor beeldmakers voor een internationaal publiek is dit echter interessant. Je zult als rechtgeaarde Hollander maar een wereldwijde brochure voor een nieuw soort scheermesje illustreren met foto’s van mensen die versteld van wat dat mesje allemaal kan. Komen er uit de Aziatische werkmaatschappijen verontruste vragen waarom die mesjes blijkbaar zo gevaarlijk zijn. Het lijkt overdreven maar toch…. het loont de moeite ook op beeldgebied je culturele huiswerk te doen. De marketingliteratuur staat vol met missers die je kunt terugbrengen tot culturele onoplettendheid.

In mijn nieuwjaarsblog van 5 januari beloofde ik ‘binnenkort’ met
een speciale fotosite te komen. Vandaag is het zover. Onder de fotografie-tab staat een link naar http://www.sengerphoto.soyno.com/ .
Dat is een voorlopige site die zeer binnenkort overgaat naar www.sengerphoto.com. Ik gebruik daarin het Engelse woord ‘photo’ en de suffix ‘com’ omdat fotografie grenzeloos is. Een Engelse vertaling komt er ook, maar dat is van later zorg.  Neem een kijkje en laat me weten wat je er van vindt.

Door allerlei oorzaken liepen we wat vertraging op bij de live-gang van deze site. Maar op 4 januari was het dan eindelijk zover; ‘LIVE’.

Mijn bedoeling is regelmatig blogs te maken over de zaken die me interesseren, fascineren en soms misschien zelfs obsederen. Vanaf morgen voeg ik aan de taalblogs een beeldblog toe, voorlopig. Voor fotografie kom ik binnenkort met een speciale website, die gelinkt wordt aan de fototab op deze site.

Voor mij is het jaar in ieder geval mooi begonnen.